Modelowanie zmian przestrzeni razem z jej użytkownikami
Zespół naukowców z pięciu wydziałów Politechniki Wrocławskiej opracuje platformę badawczą transformacji przestrzeni, pozwalającą analizować i mądrze adaptować istniejące obiekty. Łączenie zebranych danych i doświadczeń użytkowników pomoże bardziej świadomie planować zmiany i modernizacje.
Digital Upcycling Lab to interdyscyplinarna platforma badawcza typu living lab, rozwijana na Politechnice Wrocławskiej, w ramach dofinansowania w drugiej edycji uczelnianego programu „Wsparcie zespołów badawczych”. Jej celem jest analiza i transformacja środowiska zbudowanego przy wykorzystaniu cyfrowego modelu przestrzeni, danych środowiskowych, infrastruktury sensorycznej, pomiarów, symulacji oraz badań doświadczeń użytkowników.
Living lab jest formą współpracy nad innowacjami w otwartych ekosystemach skupionych na użytkowniku i z jego udziałem w rzeczywistych warunkach.
– Digital Upcycling Lab umożliwi analizę faktycznego funkcjonowania istniejącej przestrzeni i zestawianie pomiarów z doświadczeniem użytkowników, co pozwoli na wielokryterialną ocenę scenariuszy zmian i bardziej świadome decyzje projektowe – tłumaczy dr inż. arch. Elżbieta Komarzyńska‐Świeściak, liderka projektu z Wydziału Architektury.
Platforma łączy różne rodzaje informacji i narzędzi: dane przestrzenne, środowiskowe i eksploatacyjne – dotyczące m.in. geometrii, temperatury, wilgotności, jakości powietrza, oświetlenia, akustyki czy sposobu użytkowania przestrzeni – z wynikami badań doświadczeń użytkowników: poczucia komfortu, bezpieczeństwa, prywatności, dostępności i godności.
– To laboratorium nie tylko „zmierzy” przestrzeń, ale spróbuje zrozumieć, na ile dobrze służy ona człowiekowi – zapowiada badaczka.
Do pozyskiwania i analizy danych wykorzystywane będą m.in. czujniki internetu rzeczy, fotogrametria, modelowanie informacji o budynku, modele symulacyjne, dashboardy analityczne oraz narzędzia wspomagane sztuczną inteligencją.
Celem naukowców jest mądra adaptacja przestrzeni.
– Wyzwaniem, na które chcemy odpowiedzieć, jest to, jak mądrze wykorzystywać i adaptować obiekty, które już istnieją, zamiast wciąż myśleć o budowaniu nowych – stwierdza dr inż. arch. Elżbieta Komarzyńska‐Świeściak.
W tym sensie „upcycling” zespół rozumie nie tylko jako ponowne użycie obiektu, ale jako wydobywanie z niego nowej jakości funkcjonalnej, środowiskowej, społecznej i badawczej.
Efektem badań mogą być rekomendacje projektowe, środowiskowe i organizacyjne dla partnerów naszej uczelni, wspierające bardziej inkluzywne przekształcanie przestrzeni.
Ważnym zadaniem w ramach projektu będzie też zbudowanie wspólnego języka i trwałej platformy współpracy między dyscyplinami., na etapach kariery od poziomu studenta po stanowisko profesora uczelni. W projekt zaangażowani są naukowcy i studenci z aż pięciu wydziałów: Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej, Wydział Inżynierii Środowiska Politechniki Wrocławskiej, Wydział Informatyki i Telekomunikacji PWr, Wydział Zarządzania Politechniki Wrocławskiej i Wydział Elektroniki, Fotoniki i Mikrosystemów PWr, na etapach kariery od poziomu studenta po stanowisko profesora uczelni.
Pierwszy pilotaż odbędzie się w Kinie Nowe Horyzonty już podczas zbliżającego się festiwalu filmowego TAURON Nowe Horyzonty! Rozwijana metodologia posłuży do badania tzw. komfortki, czyli pomieszczenia do przewijania osób dorosłych z niepełnosprawnościami.
Partnerem jest jedno z centrów Study at CTU in Prague, a współpraca z tzw. living labami z KTH Royal Institute of Technology i Politecnico di Torino umożliwi wymianę dobrych praktyk.
